Vrijdag 31 oktober werd Mijn vader is een engel gepresenteerd in Museum Catharijneconvent in Utrecht, waar momenteel de expositie Allemaal Engelen te zien is. Ruim dertig kinderen en zestig volwassenen genoten van een wonderlijke, grappige en ontroerende boekpresentatie met Liël in haar engelenjurk als blauw middelpunt.

AD Utrechts Nieuwsblad:
...In een prachtige blauwe jurk en met een zilveren aureooltje boven haar hoofd staat Liël tussen haar klasgenootjes van groep vijf van De Korenaar uit Oostzaan. Ze hebben zelfgemaakt vleugels op. Allemaal engelen. Heel onrustige engelen. Totdat klinisch psycholoog Mariken Spuij uitlegt wat verliesverwerking eigenlijk is en dat doodgaan betekent dat iemand nooit, nooit meer terugkomt: dan wordt het muisstil...

De kinderen volgden een speciaal museumprogramma en maakten engelenvleugels van papier.

De zilveren Angelman blaast engelenbellen in de serre van het museumcafé.

Ruim dertig kinderen en zestig volwassenen genoten van een wonderlijke, grappige en ontroerende boekpresentatie.

Psycholoog Mariken Spuij is onderzoeker en therapeut aan de Universiteit Utrecht en is gespecialiseerd in rouw- en verliesverwerking bij kinderen. “Nu is het wel waar dat ik veel met rouwende kinderen werk, ik ben therapeut en doe er ook onderzoek naar, maar uiteindelijk zijn de kinderen, zoals Liël, de echte experts. Zij weten als geen ander hoe het is als je papa dood gaat, hoe je daar mee om kunt gaan en hoe het verlies in de loop van de jaren anders gaat voelen. Dat wij daar een klein kijkje in krijgen is natuurlijk heel bijzonder en niet voor niets is er daarom zoveel aandacht voor dit boek.”

Wim de Vente is adjunct-directeur van basisschool De Korenaar uit Oostzaan, die het belang van boek en thema onderkent en de hele groep 5 van Liël naar de boekpresentatie liet komen. Hij begeleidde de uitreiking van het eerste boek, aan Liël zelf, op prachtige wijze.
“Liël is in mijn ogen altijd opvallend geweest. Ik zie haar als kleuter nog in prinsessenkleren lopen. Ze speelde niet prinses; ze was prinses. (...) Maar Liël draagt naast haar spelkwaliteiten ook creatieve kwaliteiten bij zich. Kwaliteiten als het gaat om het gebruik van woorden. Zij kan in haar vloed van woorden zoveel gevoel neerleggen, dat je kippenvel krijgt. In dit boek merk je dat ze meer bij zich draag...Verdriet…Het verdriet en het gemis weet ze zo treffend en pakkend in woorden om te zetten dat het tegelijkertijd heel concreet wordt.”

Liël signeert. Hier voor Guus van den Hout, directeur van het Museum Catharijneconvent.

Foto's gemaakt door Rahi Rezvani

Terug naar home