De pers over Mijn vader is een engel van Liël Braitman
NRC.NEXT, 11 februari 2009
Publicatie van drie spreads op een volledige pagina in de rubriek ZIN.
KIDSWEEK JUNIOR, 15 januari 2009
‘Ik mis hem elke dag’
...Wat doe je als je je vader mist? (...) ‘Ik mis hem vaak. Eigenlijk elke dag. Op vaderdag mis ik hem extra. Dat noem ik haatdag. Iedereen gaat dan dingen knutselen. Maar ik kan niks voor mijn vader maken. Als ik iets liefs voor hem wil doen, moet ik zijn hele graf schoonmaken of zoiets.”...
Bouwien Jansen
Klik hier voor het hele artikel in Kidsweek Junior
PAROOL, 18 december 2008
Een rouwend kind
Ontroerend en aangrijpend boekje over de dood van Liël Braitmans vader
...Het gaat goed met haar, zei ze, ook al wordt ze op school soms gepest door kinderen die dan ‘vaderloos vaderloos’ tegen haar roepen. En ze is ‘hartstikke trots’ op het boek. ‘Ik kan niet uitleggen wat ik denk. Maar ik praat vaak met mijn vader en soms komt hij ook in mijn dromen op bezoek. Ik denk dat hij het boekje best mooi vindt.’...
Frenk der Nederlanden
Klik hier voor het hele artikel in het PAROOL
TUBANTIA, Lijf en Leden, 28 november 2008
Mijn vader is een engel
(...)een uitgave van Miramah House die op indringende wijze inzicht geeft in de manier waarop een kind omgaat met leven en dood, met verliezen en verdergaan. Een boek dat onmiskenbaar aantoont dat zelfs de prilste liefde de dood overwint...
Kitty van Gerven
Klik hier voor het hele artikel in TUBANTIA
IKVADER.NL, 27 november 2008
Rouwverwerking
Mijn vader is een engel
...Vijf jaar lang noteerde Liëls moeder, journaliste Karin Vaneker, de spontane uitspraken van haar dochter. Letterlijk en zonder opsmuk. Met een pakkend document als resultaat. (...) Liël, 9 jaar oud inmiddels, kan trots zijn op haar moeder die steeds weer de moeite nam om Liëls uitspraken op te schrijven. ‘Gaandeweg realiseerde ik me dat ik voor haar een soort tastbare herinnering ‘voor later’ wilde creëren,’ schrijft ze in de inleiding. Uit die poging is dit prachtige document ontstaan...
Redactie IkVader
NOORDHOLLANDS DAGBLAD, MENSENKINDEREN, 22 november 2008
Liels vader is een engel
...’Eerst heeft het verdriet veel scherptes en dan wordt het gladder.’ Ze heeft goeie tips voor kinderen die in de rouw zijn. ,Neem een huisdiertje of vriendje dat je altijd kan knuffelen. (...) Zelfs een klein hamstertje is al goed. Je pakt het dier, je knuffelt en tegelijkertijd denk je dat dat diertje degene is die dood is’...
Laura Heerlien
TROUW, zaterdag 1 november 2008
Boekje geeft indringend beeld van een kind in rouw
‘Eerst werd hij ziek en dan werd hij dood’
...Samen geven deze uitspraken een indringend beeld van de binnenwereld van een opgroeiend kind in rouw. Wat ‘dood’ betekent, snapt Liël als vierjarige wel zo’n beetje: “Eerst werd hij ziek en dan werd hij dood. De dokter kon hem niet beter maken. Nu is hij bij de engeltjes.” Maar als zevenjarige begint ze toch te twijfelen: “Ik heb zorgen, misschien is papa niet dood. Toen ging hij zich uitgraven en een andere vrouw zoeken.” (...) Liëls verdriet en verwarring zijn niet uniek. Volgens een schatting (...) zijn er in Nederland bijna vierhonderdduizend 0- tot 20-jarigen die een dierbare in de eerste graad verloren. Zij moeten leren leven met een verlies dat hun begrip vaak te boven gaat...
Iris pronk
Klik hier voor het hele artikel in Trouw
NOORDHOLLANDS DAGBLAD, zaterdag 1 november 2008
Liël (9) toont de kracht van woorden
...’Af en toe ben ik verdrietig, dat voel ik aan mijn tranen, dan zijn ze warm.’ Een van de vele zinnen die het hart treffen. Ze zijn van de pas negenjarige Liël Braitman en vormen samen het bijzondere boek ‘Mijn vader is een engel’. (...) Moeder Karin Vaneker verwacht veel belangstelling voor het boek. “Rouwen is universeel, maar ik denk toch dat deze manier van uitgeven uniek is. Het is het echte leven, dit is pure authenticiteit.”...
Ton de Lange
Klik hier voor het hele artikel in het Noordhollands Dagblad
AD UTRECHTS NIEUWSBLAD, zaterdag 1 november 2008
Uitspraken van kind over overleden vader in boek
‘Ik wilde herinneringen voor Liël bewaren’
...Liël staat intussen met haar eigen boek in haar handen. Een roze kaft, want dat is haar lievelingskleur. “En als ik mijn lievelingsding- of dier moet kiezen, is het een engel.” Wie moet haar boek eigenlijk lezen? “Zoveel mogelijk mensen van wie een familielid ofzo overlijdt. Als je dit leest, weet je hoe je het misschien kunt overleven.”....
Hester van de Kaa
Klik hier voor het hele artikel in AD Utrechts Nieuwsblad
Terug naar home
|